Over mij

18-08-2020

Ik stopte altijd 48 uur in een etmaal zoals mijn vriendin vaak gekscherend zei. Ik werkte gemiddeld 20 uur per week als fashionstyliste, 2 dagen per week als persoonlijk begeleider voor mijn schoonzusje met down. Daarnaast bestierde ik het hele huishouden en zorgde voor ons gezin. Ik was me ervan bewust dat ik mezelf regelmatig voorbij liep en dat er iets moest veranderen. De verandering kwam, maar niet zoals ik het graag had gezien.

Nadat er 2 vriendinnen allebei voor de tweede keer borstkanker kregen ging ik mezelf goed controleren na iedere menstruatie. Ik kreeg een voorgevoel dat ik nu echt anders moest gaan leven, dat het leven te kostbaar was voor al dat gehaast. Niet lang daarna ontdekte ik een deukje in mijn rechterborst. Op 20-02-2020 kreeg ik de diagnose borstkanker. Vanaf dat moment stond ons leven op zijn kop en wachtte mij een zwaar traject met als uitgangspunt volledig herstel. De boodschap dat ik geen uitzaaiingen had voelde voor mij als een tweede kans. Vanaf het moment dat ik de diagnose kreeg is er een soort oerkracht over me heen gekomen die me helpt op mijn pad. Een uitermate sterke drang om te overleven en het beste uit deze situatie te halen om zo nog krachtiger in het leven te kunnen staan dan ooit tevoren.

April 2021, Inmiddels heb ik ruim een jaar in de behandelingen gezeten en een intensief revalidatie traject afgerond. Met vertrouwen stap ik langzaam aan ‘het gewone leven’ weer tegemoet.

Februari 2022
%d bloggers liken dit: